Xanthium 400 Caps 60 X 400mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Voorzichtigheid is absoluut vereist bij patiënten die volgende medische problemen vertonen :  recent infarct, obstructieve hypertrofische cardiomyopathie, ongecontroleerde arteriële hypertensie  aritmie (doet zich gemakkelijker voor wanneer theofylline wordt genomen)  acute myocardletsels(de myocardstimulatie die door xanthines wordt veroorzaakt kan schadelijk zijn)  hartdecompensatie, hypoxie, acute virale infecties (de plasmaklaring van theofylline kan verminderd zijn; de dosissen zullen zo nodig moeten verminderd worden)  leverinsufficiëntie (de leverklaring van theofyllline is dan verminderd; de dosis zal dus ook moeten verminderd worden)  nierinsufficiëntie (de verminderde uitscheiding kan het nodig maken dat de dosissen moeten gereduceerd worden)  patiënten ouder dan 55 jaar (tragere metabolisatie zodat ook hier weer de dosissen moeten verminderd worden)  hyperthyroïdie : vermindering van de plasma-halfwaardetijd van theofylline, ten gevolge van een versnelde metabolisatie, zal een aanpassing van de posologie nodig zijn om de therapeutische marge te behouden. Theofylline kan echter de cardiovasculaire effecten van de schildklierhormonen potentiëren (versnelling van het hartritme, verhoging van het zuurstofverbruik van het myocard), en CZS effecten. Voorzichtigheid is dus geboden bij deze associatie.  een voorgeschiedenis van gastro-duodenaal ulcus of actief ulcus(theofylline kan de wand van maag en duodenum irriteren).  epilepsie  migraine, hoofdpijn  congestieve of pulmonale hartinsufficiëntie, langdurige koorts, hypothyroïdie, leverstoornis, septisch syndroom en shock (de doses overeenkomstig verlagen)  gelijktijdige medicatie vermindert de clearance van theofylline.  Acute koortsziekte (koorts vermindert de klaring van theofylline. Het kan nodig zijn om de dosis te verlagen om intoxicatie te voorkomen).  Xanthium bevat sucrose Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Wegens de enge therapeutische marge van theofylline zouden patiënten, die theofylline met verlengde werking nemen, vlug een toxische drempel bereiken ter gelegenheid van een intraveneuze inspuiting van theofylline tijdens een acute crisis. Op dit gevaar van overdosering moet men steeds bedacht zijn en men geeft best de voorkeur aan een -mimeticum wanneer men een crisis wil behandelen. Wegens grote interindividuele verschillen in het metabolisme van theofylline moeten de doses worden aangepast in functie van ongewenste reacties en (of) plasmawaarden. De patiënten moeten voor het begin van een behandeling met Xanthium ophouden met sint-janskruid (Hypericum perforatum) te nemen. Bij patiënten die tegelijk met sint-janskruid (Hypericum perforatum) en theofylline worden behandeld kan het stopzetten van het sint-janskruid leiden tot verhoogde plasmawaarden van theofylline en het risico op een ernstige intoxicatie (zie rubriek 4.9 " Overdosering "). Het kan dan nodig zijn om de dosering van Xanthium aan te passen. In geval van onvoldoende effect van de aanbevolen dosis en in geval van bijwerkingen, moet de plasmaconcentratie van theofylline worden opgevolgd.

Bronchospasmen

Welke stoffen zitten er in dit medicijn ?

 De werkzame stof in dit medicijn is theofylline (als monohydraat).  Xanthium 200 mg : elke capsule bevat 200 mg theofylline (als monohydraat).  Xanthium 300 mg : elke capsule bevat 300 mg theofylline (als monohydraat).  Xanthium 400 mg : elke capsule bevat 400 mg theofylline (als monohydraat).

 De andere stoffen in dit medicijn zijn microkristallijn cellulose, povidon, sucrose monostearaat, magnesiumstearaat, titaniumdioxide (E171), polyacrylaat dispersie 30 procent, basisches butylmethacrylat copolymeren, simeticone, polysorbaat 80, gelatine. (zie rubriek 2 "Xanthium betraagt sucrose"),

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie  Er bestaat een synergisme tussen theofylline en bêta 2- mimetica dat een vermindering van de posologie veroorzaakt.  De toxiciteit van ephedrine of andere sympathomimetica kan vermeerderen indien men terzelfdertijd theofylline gebruikt : tachycardie kan optreden. Theofylline kan de cardiale werking van digitalispreparaten potentiëren.  Theofylline kan de cardiale werking van digitalispreparaten potentiëren.  De gelijktijdige toediening van een aluminium-gel vertraagt de absorptie van theofylline en vermindert zijn biodisponibiliteit. In de praktijk zal men de gel en de theofylline toedienen met ten minste 1 tot 2 uren tussentijd.  De biotransformatie van theofylline kan worden vertraagd ter gelegenheid van een gelijktijdig toedienen van erythromycine, lincomycine, clindamycine, fluvoxamine, disulfiram, ranitidine, clarithromycine of cimetidine. De dosistheofylline moet dus verminderd worden.  Viloxazine, diltiazem, interferon alfa-2a, ticlopidine, -blokkers kunnen de klaring van theofylline verminderen. In 't algemeen zullen de meest vetoplosbare bestanddelen (propranolol, labetalol, alprenolol, oxprenolol) meer interfereren dan de wateroplosbare bestanddelen (atenolol, ladolol). Metoprolol ligt op dat gebied tussen beide.  Allopurinol inhibeert de oxydatie van methyl-1-xanthine naar 1-methylurinezuur. De urinaire uitscheiding van methyl-1-xanthine stijgt ten nadele van het zuur. Deze inhibitie verandert echter de totale klaring van theofylline niet.  De toediening van fenobarbital, fenytoïne, carbamazepine, aminoglutethimide of andere enzyminductoren kan de klaring van theofylline vermeerderen en een hogere dosis kan dus nodig worden.  De koolwaterstofverbindingen in tabak bezitten, naast dit effect van vermeerderde klaring, een irriterende werking ter hoogte van de bronchi. Hierdoor kan een mucussecretie ontstaan die het bronchusverwijdend effect van theofylline belemmert.  De uitscheiding van lithiumcarbonaat is gestegen bij patiënten die met theofylline worden behandeld.  Substanties, zoals de quinolonen, orale contraceptiva, tacrine, verapamil en het griepvaccin, kunnen de theofyllinespiegel verhogen.  Rifampicine kan de theofyllinespiegel verlagen.  Er is een interactie waargenomen tussen theofylline en sint-janskruid (Hypericum perforatum). Deze interactie wordt waarschijnlijk veroorzaakt door inductie van bepaalde isoenzymen van cytochroom P450 door Hypericum perforatum. Sint-janskruid (Hypericum perforatum) mag daarom niet tegelijk met theofylline worden gebruikt.  Theofylline is een substraat van CYP 1A2 ; elke stof die cytochroom P450 1A2 inhibeert of induceert kan dus de metabolisatie van theofylline verlagen of verhogen.  Theofylline is een antagonist van de farmacologische werking van benzodiazepinen.  Furosemide kan een verlaging of een verhoging van de theofyllinewaarden veroorzaken.  Gelijktijdige toediening van adenosine en theofylline kan de elektrofysiologische effecten van adenosine blokkeren.  Overmatige inname van cafeïne (meer dan 6 tot 10 koppen koffie) kan het metabolisme van theofylline inhiberen.  Een vetrijke maaltijd kan de absorptie van theofylline verhogen en een maaltijd rijk aan koolhydraten kan de absorptie van theofylline verlagen.

4.8 Bijwerkingen De ongewenste effecten van theofylline zijn gewoonlijk te wijten aan een overdosering (theofyllinemie boven de 15 tot 20 µg/ml) en kunnen bestaan uit :  Immuunsysteemaandoeningen: overgevoeligheidsreacties, urticaria, pruritus met trombocytopenie en hemorragische diathese. Meer zelden: contactdermatitis, exfoliatieve erytrodermie die gepaard gaat met bronchospasme  Endocriene aandoeningen/Voedings- en stofwisselingsstoornissen: hypokaliëmie, hyperglycemie, hypofosfatemie, hypomagnesiëmie, secretie van antidiuretische hormonen, lipidenafwijkingen, porfyrie  Zenuwstelselaandoeningen: slapeloosheid, nervositeit, hoofdpijn, prikkelbaarheid, beven, convulsies  Hartaandoeningen/Bloedvataandoeningen: ventriculaire aritmie, circulatoire deficiëntie, extrasystolen, tachyaritmie, hypotensie of hypertensie, hartkloppingen  Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen: versnelde ademhaling, ademhalingsstop, respiratoire alkalose  Maagdarmstelselaandoeningen: misselijkheid, maagpijn, braken, diarree, gebrek aan eetlust, bloederig braken, maag- en slokdarmzweer

Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem. België Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten www.fagg.be Afdeling Vigilantie: Website: www.eenbijwerkingmelden.be e-mail: adr@fagg-afmps.be

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken ?  U bent allergisch voor een van de stoffen in dit medicijn. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.  Allergie voor theofylline, aminofylline of andere xanthinen (theobromine, cafeïne).  Kinderen jonger dan 6 maanden.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Theofylline passeert doorheen de placenta en wordt in de foetale circulatie teruggevonden. Toch zijn er geen zekere teratogene effecten, bij normale dosissen bij mens gemeld, na gebruik tijdens de eerste maanden van de zwangerschap. Niettemin is voorzichtigheid geboden. Wanneer het gebruikt wordt op het einde van de zwangerschap kan men bij de pasgeborene bepaalde symptomen zien optreden zoals nausea, voedingsmoeilijkheden, tachycardie, prikkelbaarheid. Daarom is het dus aan te bevelen theofylline in de laatste maanden van de zwangerschap slechts dan toe te dienen wanneer het absoluut noodzakelijk is. Borstvoeding 10 tot 15% van de dosis theofylline die door de moeder wordt ingenomen, kan in de moedermelk overgaan. Het gebruikt ervan tijdens de lactatieperiode kan aanleiding geven tot prikkelbaarheid, onrust of slapeloosheid bij de zuigeling. Het is afgeraden borstevoeding te geven tijdens een theofylline-behandeling.

Startdosering

• Kinderen van 6 tot 9 jaar: 10 tot 12 mg/kg/dag
• Kinderen van 9 tot 12 jaar: 10 mg/kg/dag
• Kinderen van 12 tot 16 jaar: 10 mg/kg/dag
• Volwassenen niet rokers: 6 tot 8 mg/kg/dag
• Volwassenen rokers: 10 mg/kg/dag
• Bejaarden: 5 à 6 mg/kg/dag

Onderhoudsdosering

• Kinderen van 6 tot 9 jaar: 20 mg/kg/dag
• Kinderen van 9 tot 12 jaar: 18 mg/kg/dag
• Kinderen van 12 tot 16 jaar: 16 mg/kg/dag
• Vanaf 17 jaar: 10 mg/kg/dag
• Bejaarden: 6 à 8 mg/kg/dag

Maximale dosering

• Kinderen van 6 tot 9 jaar: 24 mg/kg/dag
• Kinderen van 9 tot 12 jaar: 20 mg/kg/dag
• Kinderen van 12 tot 16 jaar: 18 mg/kg/dag
• Vanaf 17 jaar: 13 mg/kg/jour (max. 1.000 mg/dag)

Toedieningswijze

• De totale dagdosis wordt in één keer toegediend, bij voorkeur 's avonds (morning dips)
• De capsules op hetzelfde tijdstip innemen (telkens een interval van 24 uren tussen twee innamen) en ten aanzien van de maaltijden ook altijd op dezelfde manier (tijdens of ertussen)
• De capsules niet openen en niet op de microgranulen bijten of ze niet pletten
• Bij rokers kan het nuttig zijn de dagdosis te verdelen over 2 innames met 12 uur tussentijd. Op die manier kunnen de plasmaspiegels misschien beter binnen de therapeutische zone blijven en minder schommelen